Bültenlere Dön

OTTO LİMAN VON SANDERS PAŞA’YA AİT BİR GURUP MADALYANIN HİKÂYESİ

Ecz. Orhan DURAN

İki atlı araba Adana istikametinde lebalep ev eşyası dolu olarak gitmektedir. Öndeki arabada bir arabacı ve silahlı bir er, arkadaki arabada arabası ve Teğmen Nihat Cihangir oturmaktadır [1].

Osmanlı Ordusu ricat halinde olup asker emir dinlememekte dağınık ve başıbozuk halde Anadolu’ya çekilmektedir. Aniden arkadan doğru büyük bir gürültü ile ancak ordu merkezinde bulunan bir kamyon gelerek arabaların yanından geçer. Kamyon takriben 400-500 metre ileriye gittiğinde üstünden bir sandık düşer. Ricat halinde giden başıbozuk askerlerden birisi sandığı alır ve omuzlayarak yoluna devam eder. Durumu gören Teğmen Nihat, arabaları askerin yanına yaklaştığında şu konuşmayı yapar.

- Hey aslanım.

- Buyurun efendim.

- Aldığın sandık kamyondan düştü.

- Evet komutanım.

- Biliyorsun böyle kamyon ancak ordu merkezlerinde var, belki mühim bir evrak vardır. Onu bana teslim et.

- Olmaz komutanım vermem.

- Peki, ama doğru mu yaptığın, sandığı ne edicen.

- Belki içinde kıymetli bir şey vardır.

- O halde sat bana.

- Satarım.

- Ne istiyorsun?

- On altın.

- Peki.

Teğmen Nihat 10 altını verir sandığı arabaya atar. Arabalar yoluna devam ederler.

Adana’ya gelirler. Teğmen Nihat arkadaşları yolu ile bulduğu odaya gelir. Yanında taşıdığı sandığı açmamıştır. Sıra ona gelmiştir. Sandığı acar, çünkü belki içinde mühim evrak olabilir. Ve şunlar çıkar:

2 Kürk, 2 İpek gecelik, 2 Ufak kama ve Madalyalar.

Madalyaları tetkik ettiğinde Liman Von Sanders’e ait olduğunu anlar, fakat yazılı hiçbir evrak bulamaz. Saklar bu bir hatıradır. Acı günlerin hatırası, onu doğduğu şehirde kurulacak müze için saklar.

Bende o vazifeyi yapmak üzere bıraktığı ufak koleksiyonunu geliştirmeye gayret ediyorum, saklıyorum. Yakında yapılmasını beklediğim Kdz. Ereğli Müzesi için inşallah onu müzeye vermek kıs­metine hayatta iken nail olurum.